ศาลอาญาได้มีคำพิพากษายกฟ้องนายวรเจตน์ ภาคีรัตน์ อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 โดยศาลเห็นว่าการกระทำของนายวรเจตน์ไม่มีเจตนาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และเป็นการแสดงความคิดเห็นในทางวิชาการ
รายละเอียดคดี
คดีนี้สืบเนื่องมาจากการปราศรัยของนายวรเจตน์ในการชุมนุมทางการเมืองเมื่อปี 2563 ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยพนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องนายวรเจตน์ในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำพิพากษายกฟ้องเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2566
เหตุผลของศาล
ศาลให้เหตุผลว่า การกระทำของนายวรเจตน์เป็นการวิพากษ์วิจารณ์ในเชิงวิชาการ ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ และไม่เข้าองค์ประกอบของความผิดตามมาตรา 112 นอกจากนี้ ศาลยังเห็นว่าการแสดงความคิดเห็นดังกล่าวอยู่ในขอบเขตของเสรีภาพในการพูดตามรัฐธรรมนูญ
ปฏิกิริยาจากฝ่ายต่างๆ
นายวรเจตน์กล่าวหลังทราบคำพิพากษาว่า รู้สึกดีใจที่ศาลยุติธรรมและเชื่อมั่นในกระบวนการยุติธรรม ขณะที่ทนายความของนายวรเจตน์ระบุว่า คำพิพากษานี้เป็นบรรทัดฐานที่ดีสำหรับคดีที่เกี่ยวข้องกับเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
ด้านพลเมืองที่ติดตามคดีแสดงความเห็นว่า คำพิพากษานี้สะท้อนให้เห็นถึงความก้าวหน้าของระบบศาลไทย อย่างไรก็ตาม ยังมีกลุ่มที่วิพากษ์วิจารณ์ว่าคดีนี้ไม่ควรถูกฟ้องตั้งแต่แรก
ผลกระทบต่อสังคม
คดีนี้ถูกจับตามองอย่างใกล้ชิดจากนักกฎหมายและนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชน เนื่องจากเป็นหนึ่งในคดีมาตรา 112 ที่มีการยกฟ้องโดยศาล ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการบังคับใช้กฎหมายนี้ในอนาคต
อย่างไรก็ตาม ยังมีคดีมาตรา 112 อีกหลายคดีที่รอการพิจารณา ซึ่งนักกฎหมายหลายคนมองว่าคำพิพากษานี้อาจมีผลต่อแนวทางการตัดสินคดีอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน
