คุณชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ผู้สร้างตำนาน 'โก๋แก่' และไอคอนเด็กหนุ่มแว่นดำชุดยูโด ได้จากโลกนี้ไปอย่างสงบ ทิ้งไว้ซึ่งมรดกความอร่อยและบทเรียนแห่งความซื่อสัตย์ที่อยู่คู่สังคมไทยมาอย่างยาวนาน
จุดเริ่มต้นของตำนาน
เรื่องราวของ 'โก๋แก่' เริ่มต้นขึ้นราวปี พ.ศ. 2509 เมื่อคุณชูเกียรติสร้างโรงงานขนมขึ้นเองด้วยน้ำพักน้ำแรงบนถนนเอกชัย-บางบอน หลังจากแต่งงานกับคุณจิราภรณ์ ท่านตั้งชื่อบริษัทว่า 'บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด' ด้วยวิสัยทัศน์ที่ว่า 'ขนมยี่ห้อไหนอร่อย มักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าแม่' สินค้าแรกที่สร้างชื่อคือ 'ข้าวเกรียบกุ้ง' ซึ่งขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
บททดสอบครั้งใหญ่
เมื่อตลาดเริ่มมีคู่แข่งใช้สีย้อมผ้าที่เป็นอันตรายมาทำข้าวเกรียบสีรุ้งและขายดีจนกระทบยอดขาย คุณชูเกียรติยอมหักไม่ยอมงอ ตัดใจเลิกขายสินค้าที่กำลังทำเงินทันที พร้อมทิ้งวลีเด็ด: 'ขายดีแต่ทำร้ายลูกค้าเหมือนฆ่าเค้าทางอ้อม กูไม่ทำ' ท่านยอมนับหนึ่งใหม่ หันมาทำ 'ถั่วแผ่น' และรับหน้าที่ดูแลการขายด้วยตัวเอง โดยพกค้อนและตะปูติดรถเพื่อช่วยซ่อมแซมร้านค้าให้ลูกค้าด้วยใจที่เกื้อกูล
วิกฤตและการกำเนิดสูตรขนม
เมื่อคนทำสูตรขนมขอแยกตัวออกไป คุณชูเกียรติถูกต้อนให้จนมุมและต้องคิดค้นสูตรด้วยตัวเอง ท่านขลุกอยู่ในห้องครัวตั้งแต่ต้นปี 2519 จนพบ 'ถั่วลิสงกรอบเคลือบกะทิ' ที่ไม่มีใครเหมือน ปลายปี 2519 ท่านย้ายฐานโรงงานเพื่อขยายกำลังการผลิต
การตั้งชื่อแบรนด์และอุปสรรค
คุณชูเกียรติตั้งชื่อแบรนด์ว่า 'โก๋แก่' และใช้โลโก้เด็กหนุ่มผมฟูสวมแว่นดำชุดยูโด ซึ่งในยุคนั้นมีแต่คนหัวเราะเยาะ ร้านค้าล้อเลียนว่า 'ไอ้ขนมหัวฟูแบบนี้ ขายไม่ดีหรอก' สินค้าล็อตแรกขายไม่ดีเนื่องจากใช้ซองทึบ แต่ท่านพลิกเกมด้วยการเปลี่ยนมาใช้ซองใสเพื่อให้เห็นความน่ากินของขนม และคิดค้นสโลแกนทรงพลังจนติดหูคนไทย โก๋แก่กลายเป็นบิ๊กฮิตชั่วข้ามคืน
จากพื้นที่เล็กสู่มรดกความอร่อย
เมื่อยอดสั่งซื้อถล่มทลาย ครอบครัวตัดสินใจย้ายมาสร้างอาณาจักรใหม่บนถนนพระราม 2 ในพื้นที่กว่า 30 ไร่ จากพนักงานไม่กี่คน สู่โรงงานมาตรฐานสากลที่ส่งออกความภูมิใจของคนไทยไปทั่วโลก สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือหัวใจที่ไม่ยอมแพ้และยึดมั่นในคุณภาพและความซื่อสัตย์
บทส่งท้ายแห่งความคิดถึง
คุณชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ไม่ได้จากไปไหน แต่ท่านได้ฝากลมหายใจ จิตวิญญาณนักสู้ และค้อน-ตะปูแห่งความใส่ใจไว้ในเด็กหนุ่มแว่นดำชุดยูโดบนซองโก๋แก่ทุกซอง ทุกเม็ดที่คนไทยเคี้ยวด้วยความสุข ท่านได้ส่งมอบรอยยิ้มจนถึงนาทีสุดท้ายของเส้นทางชีวิต
โก๋แก่ในวันนี้ไม่ใช่แค่ขนมกินเล่น แต่เป็นอนุสาวรีย์แห่งความเพียรพยายามของชายผู้สร้างตำนาน ที่ส่งต่อมรดกความมัน ความผูกพัน และความทรงจำข้ามผ่านกาลเวลา เป็นตำนานมีชีวิตที่จะยังคง 'มันทุกเม็ด' ในใจคนไทยตลอดไป



