อิหร่านอนุมัติเก็บค่าผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ห้ามเรือสหรัฐฯ-อิสราเอล พร้อมโจมตีเรือน้ำมันคูเวต

อิหร่านอนุมัติแผนเก็บค่าผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ห้ามเรือสหรัฐฯ-อิสราเอล พร้อมโจมตีเรือน้ำมันคูเวต

คณะกรรมาธิการรัฐสภาอิหร่านได้อนุมัติแผนการจัดเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทางสำหรับเรือที่สัญจรผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งเป็นเส้นทางเดินเรือสำคัญทางยุทธศาสตร์ของโลก ภายใต้แผนนี้จะมีการสั่งห้ามไม่ให้เรือของสหรัฐอเมริกา อิสราเอล รวมถึงเรือจากประเทศอื่นๆ ที่มีส่วนร่วมในมาตรการคว่ำบาตรต่ออิหร่าน เดินทางผ่านช่องแคบฮอร์มุซ โดยข่าวนี้ถูกเผยแพร่ผ่านสำนักข่าวที่มีความใกล้ชิดกับกองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามอิหร่าน (IRGC)

โจมตีเรือน้ำมันคูเวตที่ท่าเรือดูไบ

ในวันเดียวกัน (31 มีนาคม 2569) อิหร่านได้ส่งโดรนโจมตีเรือบรรทุกน้ำมันคูเวตที่ท่าเรือดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เรือลำดังกล่าวมีชื่อว่า อัล ซาลมี ซึ่งบรรทุกน้ำมันดิบจำนวน 2 ล้านบาร์เรล คิดเป็นมูลค่ามากกว่า 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ บริษัทคูเวต ปิโตรเลียม คอร์ป เผยภาพความเสียหายที่เกิดกับเรือและอ้างว่าถูกอิหร่านพุ่งเป้าโจมตีขณะทอดสมออยู่ที่ท่าเรือ

เหตุโจมตีทำให้เกิดเพลิงไหม้ขึ้นบนเรือ แต่สามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ในเวลาต่อมา โดยทางบริษัทยืนยันว่าไม่มีน้ำมันรั่วไหลออกสู่ทะเลและลูกเรือทั้ง 24 คนปลอดภัยดี ไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

—

ทรัมป์ยินดียุติสงครามแม้ช่องแคบฮอร์มุซยังปิด

ด้านหนังสือพิมพ์ The Wall Street Journal รายงานอ้างเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารสหรัฐฯ ว่า โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ระบุกับที่ปรึกษาใกล้ชิดว่า สหรัฐฯ ยินดียุติการปฏิบัติการทางทหารต่ออิหร่าน แม้ว่าช่องแคบฮอร์มุซจะยังคงถูกปิดอยู่เป็นส่วนใหญ่ก็ตาม รายงานระบุว่า ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ผู้นำสหรัฐฯ และทีมงานประเมินว่าการเร่งเปิดช่องแคบฮอร์มุซทันที อาจทำให้ความขัดแย้งยืดเยื้อเกินกรอบเวลาที่ถูกวางไว้ ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 4-6 สัปดาห์

โดยเป้าหมายหลักของสหรัฐฯ ยังคงมุ่งไปที่การลดทอนศักยภาพกองทัพเรือและคลังขีปนาวุธอิหร่าน ก่อนที่จะค่อยๆ ลดระดับความขัดแย้งและใช้แรงกดดันทางการทูตให้อิหร่านกลับมาเปิดเส้นทางการค้าอย่างเสรีอีกครั้ง รายงานยังระบุอีกว่า หากสหรัฐฯ ทำไม่สำเร็จ จะส่งไม้ต่อให้พันธมิตรชาติยุโรปและประเทศกลุ่มอ่าว เข้ามามีบทบาทนำในการเปิดช่องแคบฮอร์มุซแทน

แหล่งข่าวระบุว่าสหรัฐฯ ยังมีทางเลือกทางทหารอยู่ในมือ แต่ไม่ใช่แนวทางที่ทรัมป์ให้ความสำคัญในขณะนี้ กลยุทธ์นี้สะท้อนถึงความพยายามในการจัดการวิกฤตผ่านการทูตหลังบ้าน โดยอาจอาศัยบทบาทของปากีสถานในฐานะผู้ถือไพ่ใบสุดท้ายในวิกฤตช่องแคบฮอร์มุซ