วันที่ 20 มิถุนายน 2567 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายสมชาย ใจบุญ อายุ 55 ปี ชาวจังหวัดระยอง ได้ใช้เงินเก็บส่วนตัวและรายได้จากการขายของชำในหมู่บ้าน เลี้ยงอาหารกลางวันให้เด็กกำพร้าและเด็กยากไร้ในพื้นที่ จำนวน 30 คน ทุกวัน โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย
แรงบันดาลใจจากความลำบากในอดีต
นายสมชายเปิดเผยว่า ตนเองเคยเป็นเด็กกำพร้าและเติบโตมาอย่างยากลำบาก จึงเข้าใจถึงความหิวโหยและความต้องการพื้นฐานของเด็กเหล่านี้ เมื่อมีโอกาสจึงอยากตอบแทนสังคมด้วยการเลี้ยงอาหารให้เด็กๆ ที่ขาดแคลน
เขาเริ่มโครงการนี้เมื่อ 2 ปีที่แล้ว โดยใช้พื้นที่หน้าร้านขายของชำของตนเองเป็นที่จัดเลี้ยง อาหารแต่ละมื้อประกอบด้วยข้าว กับข้าว และผลไม้ ซึ่งเขาเป็นคนปรุงเองทุกวัน
เมนูหลากหลายและคุณค่าทางโภชนาการ
เมนูอาหารจะเปลี่ยนไปในแต่ละวัน เช่น ข้าวผัดไก่ แกงจืดไข่น้ำ ต้มจับฉ่าย และผลไม้ตามฤดูกาล นายสมชายเน้นให้อาหารมีคุณค่าทางโภชนาการครบถ้วน เพราะเด็กๆ กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต
“ผมอยากให้เด็กๆ ได้กินอิ่ม มีกำลังใจในการเรียนและใช้ชีวิต แม้จะไม่รวย แต่การได้เห็นรอยยิ้มของพวกเขาคือความสุขที่หาซื้อไม่ได้” นายสมชายกล่าว
การตอบรับจากชุมชนและหน่วยงานท้องถิ่น
ชาวบ้านในพื้นที่ต่างชื่นชมในความมีน้ำใจของนายสมชาย บางคนนำข้าวสาร ไข่ไก่ หรือเงินมาสมทบช่วยเหลือเป็นครั้งคราว องค์การบริหารส่วนตำบลใกล้เคียงยังประกาศยกย่องให้เป็นบุคคลตัวอย่างด้านจิตอาสา
นางสาวสายฝน ใจดี อายุ 12 ปี หนึ่งในเด็กที่ได้รับอาหาร กล่าวว่า “หนูขอบคุณลุงสมชายมาก ที่ทำให้หนูได้กินข้าวอร่อยทุกวัน หนูจะตั้งใจเรียนเพื่อตอบแทนบุญคุณลุง”
แผนในอนาคตและความต้องการการสนับสนุน
นายสมชายหวังว่าจะขยายโครงการให้ครอบคลุมเด็กยากไร้ในพื้นที่ใกล้เคียงเพิ่มขึ้น แต่ติดที่งบประมาณจำกัด เขาจึงอยากเชิญชวนผู้มีจิตศรัทธาร่วมบริจาคเพื่อช่วยเหลือเด็กๆ
“หากมีคนช่วยเหลือมากขึ้น ผมจะได้เลี้ยงเด็กเพิ่มอีก 10-20 คน และอาจจัดกิจกรรมสอนหนังสือหรือฝึกอาชีพให้พวกเขาด้วย” นายสมชายทิ้งท้าย
